دریافت کارنامه تحصیلی معمولا برای دانشآموزان و والدین آنها با اضطراب و دلهره همراه است و این استرس درمیان دانشآموزانی که به هردلیل امتحان خود را باموفقیت برگزار نکردند، بیشتر دیده میشود در مرحله اول دانشآموزان را به دو دسته تقسیم میکنیم گروه دانشآموزان موفق و گروهی که در امتحانات موفق نبودهاند. با شما رفتاری که باید پیش بگیریم را دوره میکنیم:
برخورد با دانشآموز موفق
در برخورد با دانشآموز موفق باید این نکتهها را حتما به خاطر بسپاریم:
▪ نتایج امتحانات را در درجه اول ناشی از تلاش و کوشش خودشان بدانیم و اگر در رسیدن به موفقیت با او همکاری و کمک کردهایم به آن اعتنایی نکنیم و صراحتا گوشزد کنیم که فعالیت، توکل و تلاش او به نتیجه خوب امتحان منجر شده است.
▪ در پیروزیها باید سعی کنیم که علل موفقیت او را مشخص کنیم تا بداند اسباب و علل پیروزی او چه چیزهایی بوده و سپس با تاکید بر آنها زمینه رشد شخصیتی وی را در تمام ابعاد فراهم کنیم.
▪ والدین باید طوری عمل کنند تا دانشآموزان بدانند که با گرفتن نمرات درخشان و کارنامه قبولی کار تمام نشده بلکه باید خود را برای مراحل بعدی آماده کنند بنابراین بعد از دریافت کارنامه قبولی و استراحت و تفریح مختصر، باید به آنان کمک کنیم تا برنامهای برای خود تنظیم کنند و به فعالیتهای خود در زمینه دانشافزایی ادامه دهند.
▪ اگر فرزندان متعددی دارید و یکی از آنان با نمرات بالایی درخشیده است نباید آنان را با یکدیگر مقایسه کنیم و از همه مهمتر نباید طوری رفتار کنیم که فرزند موفق احساس خودبزرگ بینی و غرور کند و فرزندان دیگر احساس حقارت کنند بلکه رفتار ما باید به نحوی باشد که سایر فرزندان تشویق شوند که در حد توانشان تلاش و کوشش کنند.
برخورد با دانشآموزان ناموفق
قبول داریم هنگامیکه فرزندمان با گلوی پر از بغض و چشمان پر از اشک و شاید هم بیقرار و عصبی پا به خانهمیگذارد مشکلترین لحظههای پدر و مادر آغاز میشود. والدین احساس میکنند که کودکشان عمر خود راهمراه با مخارج سنگینی که پدر و مادر برای او صرف کردهاند از دست داده اما باید بپذیرند که این لحظات از مهمترین و حساسترین زمان زندگی آنان است و رفتار و عکسالعمل شما به عنوان پدر و مادر میتواند مسالهآفرین و سرنوشتساز باشد.
بعضی از والدین ممکن است در این موقعیت فرزندانشان را با نیشخند، تمسخر، خشونت، آبروریزی، سرکوفت زدن،قهر و طرد کردن و اعطای القابی مثل بیعرضه، تنبل و ... تنبیه کنند اما این تنبیهها هر چند که موجب تخلیهغیراصولی بعضی از والدین است ولی تجربه نشان داده که برای کودکان و نوجوانان به جای تلاش بیشتر،عقبافتادگی تحصیلی، فرار از مدرسه، ترکتحصیل، ایجاد یأس و ناامیدی، عصیان و نافرمانی را به بار میآورد. پس
قبل از هر چیز خود را از این گونه رفتار پاک کنید البته اگر به آینده فرزند خود واقعا امیدوارید.
