معرفی ساز تار همراه با تکنوازی هنرجویان رشته موسیقی
تار، از سازهای اصلی زهی مضرابی(زخمهای)است که در ساخت آن از چوب، پوست، استخوان، زه(روده تابیده چهارپایان) و فلز استفاده میشود و طول کلی آن حدود 95 سانتیمتر است. اگرچه در گذشتههای دور، نامی از آن برده نشده است؛ اما از حدود دویست سال پیش، تار، یکی از سازهای اصلی موسیقی ملی ایران است.
ساز تار از دیرباز ساز پرطرفداری بوده و با نوازندگی بزرگانی چون حسین علیزاده، جلیل شهناز ، محمدرضا لطفی و فرهنگ شریف به اوج خود رسیده است.
ساختمان ساز
ساز تار شامل دو کاسه به هم چسبیده به نامهای (نقاره) و (کاسه) است که روی آنها پوست نازکی کشیده شده است. شکل کاسه تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشستهای است. کاسه ساز بیشتر از کنده کهنه چوب توت ساخته میشود که هرچه این چوب کهنهتر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب، تار دارای صدای بهتری خواهد بود. پردهها از جنس روده گوسفند و دسته و پنجه معمولاً از چوب گردو تهیه میشوند. این ساز شش سیم دارد که هر کدام دو به دو کوک میشوند. سیمهای ششگانه عبارتند از دو سیم سفید (پائین) که همصدا کوک میشوند. دو سیم زرد (همصدا)، یک سیم سفید نازک (به نام زیر) و بالاخره یک سیم زرد (بم)، که دوتای آخری غالباً به فاصله اکتاو کوک میشوند.
در سالهای گذشته هنرجویان بسیاری در این هنرستان، نوازندگی این ساز اصیل ایرانی را فراگرفتهاند که در ادامه میتوانید نمونههایی از تکنوازی آنها را در فایلهای ضمیمه مشاهده کنید.